Menu
  • De hulpverleners hebben kennis van de effecten van alcohol en drugs en hun interacties met psychische stoornissen.
  • De hulpverleners besteden aandacht aan beide stoornissen.
  • De behandeling is gefaseerd. Dat wil zeggen dat de aard van de hulpverlening verandert met het stadium van verandering waarin de patiënt zich bevindt en met diens motivatie voor behandeling. Fasen zijn: opbouw van een werkrelatie, motiveren voor behandeling, actieve behandeling en terugvalpreventie en consolidatie.
  • Screening en diagnostiek: cliënten worden systematisch gescreend op middelengebruik (Cage, Cage-aid en Europ-ASI) en gediagnosticeerd volgens de DSM-IV classificatie
  • Assessment en functionele analyse: vaststellen van problemen en sterke kanten; vaststellen van de zorgbehoeften op de verschillende levensdomeinen; inzicht in de geschiedenis en functie van het gebruik; inzicht in het actuele gebruikspatroon, identificeren van de factoren die gebruik in stand houden (voor- en nadelenbalans).
  • Op grond van gedegen assessment en diagnostiek wordt samen met de patiënt een geïntegreerd behandelplan opgesteld.
  • Motiverende gespreksvoering: hulpverleners ondersteunen patiënten bij de bewustwording van de consequenties van middelengebruik, de hoop op vooruitgang en de opbouw van motivatie voor behandeling van de problematiek. Zij doen dit door goed te luisteren en kernachtig samen te vatten wat de patiënt zegt. Via selectieve reflectie laat de hulpverlener de cliënt tot het inzicht komen dat het middelengebruik de realisatie van persoonlijke doelen in de weg staat. Belangrijk hierbij: de hulpverlener gaat niet in discussie en gaat mee met eventuele weerstand: de cliënt moet namelijk zelf tot de conclusie komen dat verandering geboden is
  • Counseling bij middelenmisbruik: de hulpverlener ondersteunt de patiënt bij het ontwikkelen van vaardigheden om de verslavingsproblematiek te beteugelen: om te gaan met trek, terugval te voorkomen en risicosituaties te vermijden
  • Groepsbehandeling: middelengebruik wordt vaak bekrachtigd door het - ook gebruikende - sociale netwerk. Groepstherapie biedt een alternatief sociaal milieu waarin vrijelijk over gebruik gepraat wordt en de effecten van gebruik op het leven zichtbaar worden gemaakt. Afhankelijk van de doelgroep zijn verschillende vormen mogelijk, bijvoorbeeld een apart aanbod voor mensen in de motivatie- en actieve behandelingsfase
  • Familiebegeleiding: de familie kan een belangrijke bron van steun zijn, maar kan ook onbedoeld bijdragen aan het in stand houden van middelenmisbruik. Familie-interventies zijn gericht op psycho-educatie, het verminderen van stress bij familieleden, toezicht houden op het gebruik van de cliënt (terugvalpreventie) en een goede samenwerking tussen hulpverleners, cliënt en familie.
  • Zelfhulp: de hulpverleners brengen cliënten in contact met zelfhulpgroepen.
  • Farmacologische behandeling: antipsychotische medicatie wordt, ondanks de verslaving, niet gemeden. Behandelaars hebben kennis van de interacties tussen medicatie en verslavende middelen en schrijven zo nodig middelen voor gericht op de verslaving, zoals naltrexon en methadon of middelen die graving tegengaan.

Nieuwe factsheet!

Er is weer een nieuwe factsheet verschenen: 'De link tussen cannabis en psychose: wat weten we?'

Generieke interventies voor IDDT 

De interventie- beschrijving IDDT is al geruime tijd te downloaden. Vanaf nu is daar een bijlage aan toegevoegd: Generieke interventies voor geïntegreerde dubbele diagnose behandeling. Deze bijlage is niet beoordeeld door de Erkenningscommissie langdurige GGZ, maar is met toestemming bijgevoegd.

IDDT erkend als goed onderbouwde interventie

IDDT is door de Erkenningscommissie langdurige ggz erkend als een goed onderbouwde interventie. De Erkenningscommissie bestaat uit deskundigen uit wetenschap, praktijk en beleid, die op persoonlijke titel zitting hebben. De Erkenningscommissie is onafhankelijk in haar oordelen. Klik hier voor meer informatie en de volledige IDDT interventiebeschrijving.